Zo voelt lopen met stijgijzers op de Perito Morenogletsjer
De meeste mensen die op de Perito Moreno lopen, doen dat met de Minitrekking: ongeveer een uur op het ijs met berggidsen. Met de stijgijzers aan is het ijs stevig en oneffen, niet glad. Deze gids volgt de wandeling van de boot tot het glas whisky aan het eind.
De boot over het Brazo Rico
Elke ijswandeling begint in Puerto Bajo de las Sombras, een kleine haven in het park. Een boot brengt je in ongeveer 20 tot 30 minuten over het Brazo Rico, recht op de zuidwand van de gletsjer af.
Ga buiten aan dek staan als de wind het toelaat. De wand wordt groter naarmate je dichterbij komt, en er kan ijs in het water afbreken terwijl je kijkt, al is kalven een kans en geen belofte.
De refugio en een korte uitleg aan de oever
De boot legt aan bij een refugio, de uitvalsbasis voor de rest van de dag. Een wandeling langs de oever van het meer brengt je naar de rand van de gletsjer.
Voor het ijs geven de gidsen een korte uitleg over gletsjerkunde. Je hoort hoe de gletsjer omlaag stroomt vanaf het Zuid-Patagonische IJsveld en waarom zijn front blijft oprukken.
Midden op de gletsjer kan het ijs in 24 uur een paar meter opschuiven. Door die gestage druk kalft het front en verandert de route bovenop van dag tot dag.
De stijgijzers aan
Berggidsen gespen de stijgijzers onder je eigen schoenen, dus je hoeft nooit zelf met de gespen te prutsen. Bij de versie van Hielo y Aventura gaan er ook helmen op.
Hier splitsen de groepen zich, met ongeveer één gids per 10 personen. Elke gids leidt een kleine rij het ijs op en bepaalt het tempo, zodat de wandeling ook op een drukke dag rustig blijft.
Je schoenen doen er meer toe dan je zou denken. Comfortabele, dichte wandelschoenen houden de banden het best vast, en onze gids over kleding voor het ijs behandelt de rest van je uitrusting.
Zo loop je op stijgijzers
De eerste stappen voelen vreemd, omdat de punten harder grip hebben dan welke schoenzool ook. Gidsen geven je een paar eenvoudige gewoontes mee, en de meeste mensen vinden binnen een paar minuten hun ritme.
- Zet je voeten iets verder uit elkaar dan normaal, zodat de punten niet in je broek haken
- Zet bij elke stap de hele zool plat neer, in plaats van op je hakken te lopen
- Ga bergop met kleine pasjes en bergaf met gebogen knieën
- Blijf in de rij achter de gids en stap waar de gids stapt
- Sta stil voordat je je omdraait voor een foto
Het ijs voelt stevig onder je voeten, meer als lopen op harde, knisperende sneeuw dan op een bevroren vijver. Oneffen grond is de grootste uitdaging. Tussen de ruggen liggen korte klimmetjes en kuilen.
Een uur op stijgijzers met berggidsen
De Minitrekking van Patagonia Dreams, de wandeling die op deze pagina beschreven staat, met hoteltransfers als optie en daarna een vaartocht langs de ijswand.
Wat je ziet in een uur op het ijs
Het oppervlak is een landschap van witte ruggen en blauwe scheuren. Je komt langs gletsjerspleten en seracs, de hoge blokken die ontstaan waar het ijs openbreekt. Elders verdwijnt het smeltwater in smeltgaten.
Kleine meertjes met diepblauw water liggen onderweg in de kuilen. De kleur is het sterkst op grijze dagen, als de schittering afneemt en het ijs zijn blauw laat zien.
Gidsen kiezen elke dag een nieuwe route terwijl de gletsjer beweegt, en daarom beschrijven reviewers op verschillende dagen verschillende dingen. In een uur leg je genoeg af om elk ervan van dichtbij te zien.
Klinkt een uur kort, dan geeft de Howlanders-wandeling er ongeveer twee en Big Ice ongeveer drie. Onze vergelijking van Minitrekking en Big Ice zet de opties naast elkaar.
Als het ijs je zenuwachtig maakt
Veel mensen die het voor het eerst doen, zijn bang om te vallen. De gids loopt voorop en kiest de lijn om de diepere spleten heen, dus je zoekt nooit zelf een weg.
Zeg het tegen je gids voor je begint als hoogtes of hellingen je dwarszitten. Die kan je direct achter zich laten lopen, waar de stappen het makkelijkst na te doen zijn en het tempo het makkelijkst te volgen.
In elke groep lopen langzame wandelaars, dat is normaal. Het uur is geen wedstrijd, en de gids kiest een tempo dat de hele rij kan bijhouden.
Whisky, en dan terug door het bos
De wandeling eindigt met een drankje over brokken gletsjerijs, meestal whisky. Beide aanbiedingen noemen het, en reviewers van de Minitrekking van Patagonia Dreams herinneren het zich samen met de chocolaatjes die rondgaan.
Het is een korte stop op het ijs voordat de stijgijzers afgaan. Drink je geen alcohol, vraag dan je gids of er iets anders te drinken is.
De terugweg gaat door Magelhaens-bos, vooral lenga-bomen, naar de refugio. Daar eet je de lunch die je hebt meegenomen, want bij de Minitrekking zit geen lunch.
De boot vaart daarna langs de wand van de gletsjer terug naar de haven. Bij de versie van Patagonia Dreams eindigt de dag op de wandelpaden tegenover het noordelijke en middelste front van de gletsjer, met ongeveer 40 minuten om rond te kijken.
Voor de tijden van elk onderdeel, van het ophalen bij je hotel tot de rit terug, zie ons dagplan voor een gletsjerwandeling op de Perito Moreno.
Foto's op het ijs
Telefoons en camera's mogen mee op de wandeling. De gidsen bepalen het tempo, dus maak foto's als de rij even stilstaat en houd een hand vrij voor je evenwicht in de kuilen.
Dunne handschoenen die op een touchscreen werken, sparen koude vingers, en een polsbandje houdt je telefoon uit een gletsjerspleet. Een zonnebril helpt tegen de schittering, die zelfs onder bewolking sterk is.
Regen houdt de wandeling niet tegen, dus een waterdicht cameravakje komt van pas. Onze gids over natte en winderige dagen behandelt de rest. Wie mee mag, lees je bij leeftijdsgrenzen en conditie.